Ποιες είναι οι διαφορές μεταξύ μεταλλεύματος οξειδίου μολύβδου-ψευδάργυρου και θειούχου μεταλλεύματος μολύβδου-ψευδάργυρου;

Κύρια Εξαρτήματα

Τα κύρια συστατικά ορυκτά τουοξειδωμένο μόλυβδο-Το μετάλλευμα ψευδαργύρου περιλαμβάνει τον κηρουσίτη και τον αγγλεσίτη, τα οποία είναι δευτερογενή ορυκτά που σχηματίζονται σταδιακά από πρωτογενή ορυκτά υπό οξειδωτικές συνθήκες. Το οξειδωμένο μετάλλευμα μολύβδου-ψευδαργύρου συνήθως συνδέεται με πυρίτη, σιδερίτη κ.λπ., σχηματίζοντας κοιτάσματα όπως ο λιμονίτης. Το οξειδωμένο μετάλλευμα μολύβδου-ψευδαργύρου έχει ευρύ φάσμα διανομής και λόγω της διαφορετικής προέλευσής του, συχνά σχηματίζει πλούσια κοιτάσματα μεταλλευμάτων σε υπολειμματικά και κολλουβιακά κοιτάσματα.

Τα κύρια συστατικά ορυκτά του θειούχου μεταλλεύματος μολύβδου-ψευδαργύρου περιλαμβάνουν το γαλένα και τον φαληρίτη, τα οποία είναι πρωτογενή ορυκτά. Το θειούχο μετάλλευμα μολύβδου-ψευδαργύρου συνήθως συνδέεται με πυρίτη, χαλκοπυρίτη κ.λπ., σχηματίζοντας πολυμεταλλικά μεταλλεύματα. Τα αποθέματα και η κατανομή του θειούχου μεταλλεύματος μολύβδου-ψευδαργύρου είναι πολύ μεγαλύτερα από εκείνα του οξειδωμένου μεταλλεύματος μολύβδου-ψευδάργυρου. Ως εκ τούτου, τα περισσότερα μέταλλα μολύβδου και ψευδαργύρου εξάγονται από θειούχα μεταλλεύματα.

Διαδικασία διύλισης

1. Οξειδωμένο μετάλλευμα μολύβδου-ψευδαργύρου

Το χαρακτηριστικό αυτούΟξειδωμένος Μόλυβδος-Το μετάλλευμα ψευδαργύρου είναι ότι ο μόλυβδος και ο ψευδάργυρος σε αυτό έχουν ήδη συνδυαστεί με οξυγόνο, όπως η σκουριά. Για να το αντιμετωπίσουμε, χρησιμοποιούμε συνήθως δύο μεθόδους:

Μέθοδος αναγωγής: Όπως υποδηλώνει το όνομα, αυτό περιλαμβάνει «αφαίρεση» του οξυγόνου, μετατροπή των οξειδίων σε καθαρά μέταλλα.

Μέθοδος έκπλυσης με οξύ: Αυτό περιλαμβάνει τη διάλυσή του με οξύ, τη μετατροπή του σε υγρό και στη συνέχεια τον διαχωρισμό των απαιτούμενων μετάλλων από το υγρό.

Και οι δύο αυτές μέθοδοι είναι πολύ αποτελεσματικές στην «αναγωγή» των οξειδίων σε μέταλλα ή στη διάλυσή τους σε οξύ για περαιτέρω επεξεργασία.

2. Θειούχο Μόλυβδο-Μεταλλεύμα ψευδαργύρου

Σε αυτό το μετάλλευμα, ο μόλυβδος και ο ψευδάργυρος συνδυάζονται με θείο. Για να το βελτιώσουμε, χρησιμοποιούμε κυρίως δύο κύριες μεθόδους:

Πυρομεταλλουργία (ψήσιμο σε υψηλή θερμοκρασία): Αυτό απαιτεί εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες. Μέσω χημικών αντιδράσεων σε υψηλές θερμοκρασίες, τα σουλφίδια μετατρέπονται σε μεταλλικά στοιχεία. Μπορείτε να το φανταστείτε ως «ψήσιμο σε υψηλή θερμοκρασία», που καίει το θείο.

Υδρομεταλλουργία (διάλυση οξέος): Είναι κάπως παρόμοια με την παραπάνω μέθοδο έκπλυσης με οξύ, χρησιμοποιώντας επίσης χημικές μεθόδους όπως η διάλυση οξέος για την εξαγωγή των μετάλλων από το μετάλλευμα.